حقانيت شيعه

مصردراحاديث آخرالزمان

سيدمرتضي ناصري کرهرودي از اراك معلم باز نشسته — Fri, 18 May 2012 12:32:00 GMT

مصردراحاديث آخرالزمان

خروج ابقع از مصروشکست اوازسفياني

إذا اختلفت الرايات السود خسف بقرية من قري إرم ، وسقط جانب مسجدها الغربي ، ثم تخرج بالشام ثلاث رايات : الأصهب ، والأبقع ، والسفياني ، فيخرج السفياني من الشام ، والأبقع من مصر ، فيظهر السفياني عليهم "
از علي عليه السلام : زماني كه پرچمهاي سپاه ( در شام ) با يكديگر اختلاف نمايند قريه اي از قراء ، ارم ، در زمين فرو رفته ( بواسطهء زلزله ) وقسمت غربي مسجد آن خراب شده وسقوط مي نمايد . سپس سه پرچم ( وحزب ) اعلام موجوديت كرده ، اصهب ، ابقع ، وسفياني وسفياني از شام ، و ابقع ، از مصر خروج كرده اما سفياني بر آنها پيروز مي گردد .(1)

تحريم اقتصادي مصر

" منعت العراق قفيزها ودرهمها ، ومنعت الشام مدها ودينارها ، ومنعت مصر إردبها ، ودينارها وعدتم من حيث بدأتم ، وعدتم من حيث بدأتم ، وعدتم من حيث بدأتم "
سهيل ، از پدرش ، از ابو هريره از رسول خدا صلي الله عليه وآله نقل مي كند كه آن حضرت فرمود : عراق از پيمانه و درهمش ، و شام از پيمانه ودينارش ، و مصر از پيمانه ودينارش محروم ميشود ، ( تحريم اقتصادي مي شوند ) وبرميگرديد از همانجايي كه شروع كرديد وبرمي گرديد از همانجايي كه شروع كرديد وبرمي گرديد از همانجايي كه شروع كرديد(2)

شکست مصري هاازشامي هاوبه اسارت رفتن آنان

" إذا ملك رجل الشام ، وآخر مصر ، فاقتتل الشامي والمصري ، وسبا أهل الشام قبائل من مصر ، وأقبل رجل من المشرق برايات سود صغار قبل صاحب الشام ، فهو الذي يؤدي الطاعة إلي المهدي . قال أبو قبيل : يكون بإفريقية أمير اثنا عشر سنة ثم تكون بعده فتنة ، ثم يملك رجل أسمر يملأها عدلا ، ثم يسير إلي المهدي فيؤدي إليه الطاعة ويقاتل عنه "
تبيع ، از كعب ، روايت كرده ، و آنرا به پيامبر ( ص ) نسبت نداده است ، در اين روايت آمده است : زمانيكه مردي در شام وديگري در مصر به حكومت برسند با يكديگر نبرد كرده تا آنكه اهل شام قبيله هائي از مصر را به اسارت مي گيرند ، آنگاه مردي از مشرق با پرچمهاي سياه و كوچك بطرف شام خروج مي نمايد و او همان كسي است كه با حضرت مهدي عليه السلام بيعت كرده واز آن حضرت اطاعت مي نمايد وجنگ مي كند از طرف آن حضرت(3)

تسلط قبطيان بر مصر

...وغلبة القبط علي أطراف مصر...
وقبطيان برمصرغلبه وتسلط پيدا خواهندکرد(4)

فرارحاکم مصربه غرب وآغازگرجنگها

سيكون رجل من بني أمية مصر يلي سلطانا ثم يغلب علي سلطانه أو ينزع ( منه ) ثم يفر إلي الروم فيأتي بالروم إلي أهل الاسلام ،فذلك أول الملاحم "
از ابوالنجم نقل است كه مي گويد : از اباذر شنيدم كه ميگفت از رسول خدا صلي الله عليه وآله شنيده كه آن حضرت فرمود : بزودي مردي از بني اميه والي مصر ميشود ، آنگاه شكست مي خورد يا اينكه حكومت از او گرفته مي شود ، سپس بسوي روم ميگريزد ، واز آنجا بر ضد مسلمانان لشكر كشي ميكند وآن نخستين جنگ ودرگيري است .(5)

حرکت پرچمهاي قيس در مصر

تريد الاكثار أم أجمل لك ؟ فقال : بل تجمل لي ، قال : إذا ركزت رايات قيس بمصر ، ورايات كندة بخراسان
حسن بن جهم مي گويد : از ابو الحسن ( ع ) درباره مسأله ( فرج ) سؤال كردم حضرت فرمود : آنرا بگونه اي مفصل برايت بيان كنم يا بطور خلاصه ، عرض كردم ميخواهم آنرا برايم خلاصه
بيان فرمايي ، حضرت فرمود : ( فرج ) آن زمان است كه درفش هاي قيس در مصر و درفش هاي كنده در خراسان به حركت درآيد(6)
البته توجه داشته باشيدکه قيس هم ميتواند غربي ها باشد وهم ميتواند فلسطيني ها باشند که از غزه مي آيند.

خروج پرچمهاي سبز رنگ از مصر بسوي شام

كأني برايات من مصر مقبلات خضر مصبغات حتي تأتي الشامات فتهدي إلي ابن صاحب الوصيات
معمر بن خالد از ابي الحسن ( ع ) روايت كرده كه فرمود : گويي درفش هاي سبز رنگ آميزي شده اي را ميبينم كه از مصر ميآيند تا به شامات ميرسند و از [ آنجا ] به سمت فرزند صاحب الوصيات هدايت ميشوند(7)

قيام فرمانده نظامي در مصر

لا يطهر الله الأرض من الظالمين حتي يسفك الدم الحرام . - ثم ذكر أمر بني أمية وبني العباس في حديث طويل - ثم قال : إذا قام القائم بخراسان ، وغلب علي أرض كوفان وملتان ، وجاز جزيرة بني كاوان ، وقام منا قائم بجيلان وأجابته الآبر والديلم‍ ( - ان ) ، وظهرت لولدي رايات الترك متفرقات في الأقطار والجنبات ، وكانوا بين هنات وهنات . إذا خربت البصرة ، وقام أمير الامرة بمصر فحكي عليه السلام حكاية طويلة - ثم قال : إذا جهزت الألوف ، وصفت الصفوف وقتل الكبش الخروف هناك يقوم الآخر ، ويثور الثائر ، ويهلك الكافر ، ثم يقوم القائم المأمول ، والامام المجهول ، له الشرف والفضل ، وهو من ولدك يا حسين ، لا ابن مثله يظهر بين الركنين ، في دريسين باليين يظهر علي الثقلين ، ولا يترك في الأرض دمين ، طوبي لمن أدرك زمانه ، ولحق أوانه ، وشهد أيامه "
ابراهيم بن عبيد الله بن علاء ، از پدرش از امام صادق عليه السلام وآن حضرت از علي عليه السلام نقل كرده كه فرمود : خداوند زمين را از ستمگران پاك نخواهد كرد تا آنكه خون حرامي ريخته شود ، سپس حضرت برنامه بني اميه وبني عباس را در حديثي طولاني ذكر كرده ، سپس فرمود : زمانيكه شخصي از ما در خراسان قيام كرده وبر سرزمين ، كوفان وملتان غلبه نمود واز جزيرهء بني كاوان گذشت ونيز شخصي ديگر از ما در جيلان قيام كرده و قبائل ، آبر و ديلمان به او بپيوندند ، و براي ياري فرزند من ( مهدي ) پرچمهاي ترك بطور پراكنده در گوشه وكنار جهان در ميان كم وبيش مشكلات به اهتزاز در آمد وزماني كه بصره خراب شده و رئيس امارت و حكومت در مصر قيام كند ، سپس حضرت حكايتي طولاني را ذكر كرد ، و فرمود : زمانيكه هزاران نفر تجهيز شده و صفها كشيده شد وشخص بزرگتر ، شخص كوچكتر را بكشد آنگاه شخص ديگري قيام كند و انقلاب نمايد و كافر هلاك شود ، سپس قائم منتظر وامام نهان و ناشناخته كه صاحب فضل و شرف بوده قيام مينمايد و او از فرزندان توست اي حسين ، در حاليكه هيچ فرزندي مانند او نخواهد بود ، در بين ركنين ( بين ركن ومقام در مكه ) با دو لباس كهنه قيام كرده و بر جن و انس غلبه مينمايد و [ انتقام از ] دو خون را در زمين ترك نخواهد كرد خوشا به حال كسي كه زمان او را درك كرده و شاهد دوران آن حضرت باشد .(8)

خروج بافنده بلند قامت در سرزمين مصر

...ويخرج الحائك الطويل بأرض مصر والنيل ، قال سلمان فقلت : وما الحائك الطويل ؟ قال : رجل صعلوك ليس من أبناء الملوك ، تظهر له معادن الذهب ، ويساعده العجم والعرب ، ويأتي له منكل شئ حتي يلي الحسن ويكون في زمانه العظائم ....
مردي بلند قدوبافندهاي در سرزمين مصر ونيل خروج ميکند سلمان پرسيد اين مرد کيست؟ فرمود مردي بدبخت واز پادشاهان نيست ومعادن برايش کشف ميشود وايرانيان واعراب اورا کمک ميکنند تااينکه به مقام ومنزلتي خواهد رسيد(9)

پي‌نوشت‌ها:

1-ابن حماد : ص 77 - حدثنا الوليد ورشدين ، عن ابن لهيعة ، عن أبي قبيل ، عن أبي رومان ، عن علي قال : - وفيها : قال ابن لهيعة ، عن أبي قبيل ، عن أبي رومان ، عن علي قال : ( تخرج بالشام
ثلاث رايات : الأصهب ، والأبقع من مصر ، فيظهر السفياني عليهم ) .
كنز العمال : ج 11 ص 284 ح 31536 - عن رواية ابن حماد الأولي بتفاوت يسير .
2- إسحاق بن راهويه : علي ما في سنن البيهقي .
تفسير القرطبي : ج 8 ص 4 - أوله ، كما في أحمد ، وقال " ومما يصحح هذا المذهب ما رواه الصحيح عن أبي هريرة " .
جمع الجوامع : ج 1 ص 848 - كما في مسلم ، عن أحمد ، ومسلم ، وأبي داود .
كنز العمال : ج 11 ص 131 ح 30913 - كما في مسلم ، عن أحمد ، ومسلم ، وأبي داود .
3-ملاحم ابن طاووس : ص 54 ب 99 - عن ابن حماد ، ما عدا قوله " يكون بأفريقية أمير اثنا عشر سنة ، ثم تكون بعده فتنة " وفي سنده " . . رشدي . . شقر " .بن حماد : ص 85 - حدثنا رشدين ، عن ابن لهيع ، عن أبي قبيل ، عن شفي ، عن تبيع ، عن كعب قال : - ولم يسنده إلي النبي صلي الله عليه وآله .: عرف السيوطي ، الحاوي : ج 2 ص 68 - عن ابن حماد ، وفيه " . . قتل صاحب الشام . . اثنتا عشر سنة ويكون بعده فتنة " .: برهان المتقي : ص 149 ب 7 ح 8 و 9 - عن عرف السيوطي ، الحاوي ، وليس فيه " قتل صاحب الشام " .
فرائد فوائد الفكر : ص 17 ب 5 - عن ابن حماد .
4- مناقب ابن شهرآشوب : ج 2 ص 274 - مرسلا عن علي عليه السلام : - البحار : ج 41 ص 319 ب 114 ح 42 - عن مناقب ابن شهرآشوب ،
5-برهان المتقي : ص 200 ح 6 - كما في عرف السيوطي ، عنه ، ورواه أيضا بسند آخر عن أبي ذر - فيض القدير : ج 4 ص 131 ح 4777 - عن الجامع الصغير- ملاحم ابن المنادي : ص 33
6-الارشاد : ص 360 - علي بن أسباط ، عن ( أبي ) الحسن بن الجهم قال : سأل رجل أبا الحسن عليه السلام عن الفرج فقال : -
غيبة الطوسي : ص 272 - كما في الارشاد بتفاوت ، عن الفضل : - وفيه " إذا تحركت رايات . . بخراسان ، أو ذكر غير كندة " .البحار : ج 52 ص 214 ب 25 ح 68 - عن الارشاد ، وغيبة الطوسي .
7- الارشاد : ص 360 - الفضل بن شاذان ، عن معمر بن خالد ، عن أبي الحسن عليه السلام قال : - كشف الغمة : ج 3 ص 251 - عن الارشاد ، وفيه " . . ميمون بن خلاد " .الصراط المستقيم : ج 2 ص 250 ب 11 ف 8 - عن الارشاد
8-النعماني : ص 274 - 276 ب 14 ح 55 - أخبرنا علي بن أحمد قال : حدثنا عبيد الله بن موسي العلوي قال : حدثنا عبد الله بن حماد الأنصاري قال : حدثنا إبراهيم بن عبيد الله بن العلاء قال : حدثني أبي ، عن أبي عبد الله جعفر بن محمد عليهما السلام " أن أمير المؤمنين عليه السلام حدث عن أشياء تكون بعده إلي قيام القائم ، فقال الحسين : يا أمير المؤمنين متي يطهر الله الأرض من الظالمين ؟ فقال أمير المؤمنين عليه السلام -البحار : ج 52 ص 235 - 237 ب 25 ح 104 - عن النعماني
9-البحار : ج 52 ص 275 ب 25 ح 168 - عن العدد القوية .نفس الرحمن في فضائل سلمان : ص 103 ب 11 - عن العدد القوية .منتخب الأثر : ص 248 ف 2 ب 25 ح 6 - عن دلائل الإمامة

نظرات:
< type="text/java">
آرشيو نظرات

ادامه مطلب

تازه هاي ما

پيشنهاد ويژه
امت آخرالزمان و فتنه‌هاي پيش از ظهور(3)/ماهيت دجال
جملات کمتر شنيده شده+خاطره+کرامتي از آيت الله بهجت(رضوان الله عليه)
جذابترين،حماسي ترين و پرمحتواترين جملات درباره امام زمان در کلام بهجت عارفان
امت آخرالزمان و فتنه هاي پيش از ظهور(2)
امت آخرالزمان و فتنه‌هاي پيش از ظهور(1)
دل به دل راه دارد!
بزرگ‌ترين فتنه آخرالزّمان
ايران در آخرالزمان 2 / ايران در تورات
ايران در آخر الزمان 1 / پيشگويي هاي عجيب
ايران در آخر الزمان 1 / پيشگويي هاي عجيب
روياي صادقه حاج ملا باقر بهبهاني
چهار بلايي که مردم آخر الزمان دچار ميشوند...
بصره در آخرالزمان
اوضاع مردم در آخرالزمان

مرحوم حاج اسماعيل دولابي از بزرگان اهل معرفت، درخصوص انتظار فرج

سيدمرتضي ناصري کرهرودي از اراك معلم باز نشسته — Fri, 18 May 2012 12:25:00 GMT

مرحوم حاج اسماعيل دولابي از بزرگان اهل معرفت، درخصوص انتظار فرج تمثيل زيبائي دارند که نقل آن آموزنده است.

آن مرحوم مي فرمايند:

پدري چهار تا بچه را گذاشت توي اتاق و گفت اين‌جا‌ را مرتب کنيد تا من برگردم
خودش هم رفت پشت پرده. از آن‌جا نگاه مي‌کرد مي‌ديد کي چه کار مي‌کند، مي‌نوشت توي يک کاغذي که بعد حساب و کتاب کند
...
يکي از بچه‌ها که گيج بود، حرف پدر يادش رفت. سرش گرم شد به بازي. يادش رفت که آقاش گفته خانه را مرتب کنيد
يکي از بچه‌ها که شرور بود شروع کرد خانه را به هم ريختن و داد و فرياد که من نمي‌گذارم کسي اين‌جا را مرتب کند
يکي که خنگ بود، ترسيد. نشست وسط و شروع کرد گريه و جيغ و داد که آقا بيا، بيا ببين اين نمي‌گذارد، مرتب کنيم

اما آنکه زرنگ بود، نگاه کرد، رد تن آقاش را ديد از پشت پرده. تند و تند مرتب مي‌کرد همه‌جا را
مي‌دانست آقاش دارد توي کاغذ مي‌نويسد
هي نگاه مي‌کرد سمت پرده و مي‌خنديد. دلش هم تنگ نمي‌شد. مي‌دانست که آقاش همين ‌جاست
توي دلش هم گاهي مي‌گفت اگر يک دقيقه دير‌تر بيايد باز من کارهاي بهتر مي‌کنم

آن بچه‌ شرور همه جا را هي مي‌ريخت به هم، هي مي‌ديد اين خوشحال است، ناراحت نمي‌شود
وقتي همه جا را ريخت به هم، آن وقت آقا آمد

ما که خنگ بوديم، گريه و زاري کرده بوديم، چيزي گيرمان نيامد. او که زرنگ بود و خنديده بود، کلي چيز گيرش آمد
زرنگ باش. خنگ نباش. گيج نباش
شرور که نيستي الحمدلله. گيج و خنگ هم نباش
نگاه کن پشت پرده رد آقا را ببين و کار خوب کن
خانه را مرتب کن، تا آقا بيايد

توصيه بسيار مهم آيت الله بهجت براي تعجيل در ظهور

سيدمرتضي ناصري کرهرودي از اراك معلم باز نشسته — Fri, 18 May 2012 11:39:00 GMT

توصيه بسيار مهم آيت الله بهجت براي تعجيل در ظهور

توصيه آيت‌الله بهجت براي تعجيل در ظهور امام زمان (عجل الله فرجه) چه بود؟

موسس مرکز مطالعات راهبردي امام مهدي (عجل الله فرجه) و از شاگردان آيت‌الله بهجت، به پرسش خود از

اين عالم رباني براي تعجيل در فرج و ظهور امام زمان (عجل الله فرجه) و پاسخ آيت‌الله بهجت اشاره کرد.

* آيت‌الله بهجت جامع شاخصه‌هاي فقيه رباني بود

صالح‌نيا در ابتداي اين گفت‌وگو بيان داشت: طبق روايات، فقيه رباني يا همان فقيه مقبول اهل بيت عليهم السلام، 5 شاخصه اصلي دارد. بنده در حدود 4 - 5 سالي که در محضر حضرت آيت‌الله بهجت بودم، همه اين شاخصه‌ها را در ايشان به وضوح ديدم. همين شاخصه‌ها باعث ماندگاري ايشان در دلهاي شاگردان و مقلدان بود.

اولين شاخصه فقيه رباني: فقاهت و آزاد انديشي فقهي در کنار فقاهت

صالح‌نيا گفت: اولين شاخصه، فقاهت است. ايشان متون فقهي را به خوبي مي‌شناخت. اساتيد بزرگي را مثل آقا ضياء عراقي که از بزرگان فقه ماست، از نزديک ديده بود. ايشان علاوه بر تسلط کاملي که بر فقه داشت، در کنار آن آزاد انديشي فقهي داشت. اين آزاد انديشي فقهي چيزي است که فقيه در قرن ارتباطات، بسيار لازم دارد. در کنار اينها ما اعلميت فقهي ايشان را هم مي‌ديديم. به نظر من، ايشان به نحو شاخصي هم به دليل کثرت اساتيد و هم به دليل کثرت متوني که ديده بود و هم چنين به دليل آزاد انديشي که عرض کردم، بين فقهاي زمان خودش اعلم بود.

دومين شاخصه فقيه رباني: صيانت نفس از آلودگي‌ها/ ثروت، قدرت و شهرت اسير آيت‌الله بهجت

اين پژوهشگر علوم اسلامي گفت: شاخصه دوم که يک فقيه رباني دارد، صيانت نفس از آلودگي هاست. اگر يک فقيه بتواند در طول دوران زندگي اسير ثروت و قدرت و شهرت نشود و اينها را اسير خود بکند، نفس خودش را صيانت کرده و براي اينکه يک فقيه رباني محسوب شود، شاخصه بعدي را دارا شده است.

سومين شاخصه فقيه رباني: حفظ دين و ديانت

صالح‌نيا گفت: شاخصه سوم در فقهاي رباني، حفظ دين است. هدف و کار اصلي يک فقيه رباني حفظ دين است. آيت‌الله العظمي بهجت تا روزهاي آخر عمرشان و هفته آخري که زنده بودند، تدريس فقهي‌شان ترک نشد. در اين تدريس‌ها که از حدود 60 سال پيش شروع شده بود، نسل‌هاي مکرري از مربيان و مبلغان و فقيهان و علما را تربيت کردند و در کنار همه اينها ارشادات خوبي به عوام و خواص داشتند. ايشان فقيهي بودند که از صفاي نفس برخوردار بودند. افراد را در آينه باطنشان مي‌ديدند و متناسب با نياز آنها ارشادشان مي‌کردند. همين امر تأثير زيادي در حفظ دين اطرافيان و کليت دين داشت.

چهارمين شاخصه فقيه رباني: مخالفت با هواي نفس

استاد حوزه علميه قم گفت: شاخصه چهارمي که يک فقيه رباني دارد، مخالفت با هواي نفس است. در طول دوراني که در محضر ايشان بوديم، بنده به ذهن نمي‌آورم حتي يک کار از ايشان ديده باشم که حاکي از هواي نفس باشد. مثلا فرض کنيد بخواهند دستشان را جوري بگيرند که مردم ببوسند و يا مثلا از جلسه که بيرون مي‌آيند، منتظر اين باشند تا کسي ماشين جلوي ايشان نگه دارد. زندگي شخصي آيت الله بهجت مثل بقيه مردم بسيار عادي بود.

پنجمين شاخصه فقيه رباني: اطاعت اوامر مولا و تولي

اين شاگرد آيت‌الله بهجت گفت: ويژگي پنجم که ما در وجود ايشان ديديم و از شاخصه‌هاي فقهاي رباني است، اطاعت اوامر مولا است. ايشان تولي عجيبي به مراتب ولايت امام عصر عجل الله تعالي داشتند. در سخنان و رفتارهاي متعدد نشان دادند که متولي به ولايت امام زمان عجل الله تعالي هستند.

موسّس مرکز مطالعات راهبردي امام مهدي (عج) در بخش ديگري از گفت‌وگوي خود با فارس افزود: حضرت آيت الله بهجت بسيار به خواست امام زمان عجل الله تعالي در زندگي خود اهميت مي‌دادند. پيوسته تذکر مي‌دادند که ما تحت اشراف امام عصر عجل الله تعالي هستيم و بايد مواظب گفتار و رفتارمان باشيم. يک بار بنده از ايشان سوال کردم که اگر ما بخواهيم در ظهور امام عصر تعجيل شود، چه کار بايد بکنيم؟ ايشان فرمودند: همان کارهايي که در عصر ظهور ايشان قرار است انجام دهيم را الآن انجام دهيم. اگر ايشان حاضر بود ما چه کارهايي را مي‌کرديم و چه کارهايي را نمي‌کرديم؟ همان رفتارها و کارهاي خوب را همين الآن انجام دهيم و بدي‌ها را همين الآن ترک کنيم، ظهور ايشان محقق مي‌شود.

وي افزود: به هر حال التزام به مراتب ولايت امام عصر عجل الله تعالي يکي از ويژگي‌هاي ايشان بود.

تولي شفاف آيت‌الله بهجت نسبت به ولي فقيه و نظام

صالح‌نيا ادامه داد: در درجه بعد، تولي بسيار شفافي نسبت به فقيه مبسوط اليد يعني حضرت امام رضوان الله تعالي عليه و مقام معظم رهبري داشتند. در طول دوراني که ما در محضر ايشان بوديم حتي يک انتقاد علمي را نديديم که ايشان از نظام داشته باشند. آيت الله بهجت در عمل، حفظ نظام را شعار خود قرار داده بودند. مراتب ارتباطات خوبي با حضرت امام (ره) و مقام معظم رهبري داشتند که در مصاحبه‌هاي مختلف، شاگردان و نزديکان ايشان به آن پرداخته‌اند. اين 5 شاخصه و ويژگي، ويژگي‌هايي است که در روايت امام حسن عسکري عليه‌السلام که مرحوم طبرسي در جلد دوم، صفحه 263 کتاب احتجاج نقل کرده است.

زندگي ساده ايشان پيام‌هاي زيادي براي علما، مسئولان و جوانان دارد

استاد حوزه علميه قم گفت: ايشان زندگي پيام داري داشتند. بر خلاف خيلي از زندگي‌ها که اساسا پيام ندارند و يا پيام‌هاي گذرا و ناچيزي دارند، زندگي ايشان بسيار پرمعنا و پر پيام بود. من به جهت اينکه مخاطبان راحت‌تر با اين بحث ارتباط برقرار کنند، اين پيام ها را در سه محور عرض مي کنم.

پيام‌هاي عملي آيت الله بهجت به علما

حجت‌الاسلام صالح‌نيا در بخش ديگري از گفت‌وگوي خود با فارس اظهار داشت: در مرحله اول زندگي ايشان پيام‌هايي براي علما داشت. از اين پيام‌هاي شاخص مي‌توانيم زهد و ساده زيستي ايشان را نام ببريم. حضرت آيت الله بهجت زندگي بسيار زاهدانه‌اي داشت و بسيار ساده زيست بود. تا همين نزديک‌هاي وفاتشان، پياده به محل درس رفت و آمد مي‌کردند. اين اواخر که افتاده شده بودند و خيلي نمي‌توانستند راه بروند، يک پيکان مدل پاييني که از مريدان ايشان بود، ايشان را مي‌برد و مي‌آورد.

وي افزود: خانه ايشان بسيار محقر بود. بنده بين بزرگان از علما و مسئولين، خانه‌اي به محقري خانه ايشان نديدم. در خانه‌اي بسيار قديمي زندگي مي‌کردند و در مقابل خواسته‌هاي مکرر علما، بازاري‌ها و... براي تعويض خانه ايشان، قبول نمي‌کردند. با اينکه خيلي‌ها حاضر بودند با کمال افتخار براي ايشان در هر جا که مي‌خواست، خانه‌اي بخرند، ولي ايشان اجازه نمي‌دادند خانه‌اي ساخته و يا گرفته شود. حتي به پيشنهاد کساني که اين موضوع را مطرح مي‌کردند، بي‌اعتنايي مي‌کردند و من خودم بارها شاهد اين موضوع بودم.

وي ادامه داد: پيام ديگر ايشان به علما جديت در تربيت مردم بود. ايشان بسيار در تربيت عموم مردم از پير و جوان و کوچک و بزرگ جدي بودند. اگر کسي از زن و مرد از ايشان سوالي داشتند، بدون اينکه آنها را به دفتر ارجاع بدهند، بسيار راحت جواب مي‌دادند. در سه وعده‌اي که براي نماز و دو وعده‌اي که براي درس حاضر مي‌شدند و يک وعده‌اي که هر روز به حرم مطهر حضرت معصومه سلام الله عليها مي‌رفتند، هميشه به صورت پياده از منزل خارج مي‌شدند. براي مردم چه چيز بهتر از اينکه با يک فقيه که 6 بار در زمان‌هاي معين از خانه‌اش خارج مي‌شود و بعد از يکي دو ساعت دوباره برمي‌گردد، ديدار داشته باشند. مردم خيلي راحت در کوچه و بين راه حرم حضرت آيت الله بهجت را مي‌ديدند و ايشان به سوالات آنها پاسخ مي‌گفتند.

موسّس مرکز مطالعات راهبردي امام مهدي(عج) گفت: پيام ديگر ايشان به علما و بزرگان اين است که آيت‌الله بهجت داراي شخصيت حقيقي در علم و ايمان بود. ايشان به معناي واقعي کلمه عالم و مومن بود. علم و ايمان بدون شعار در وجود ايشان بود. نيازي به تظاهر نبود و هر کس که به ايشان نزديک مي‌شد، اين بزرگي حقيقي را مي‌ديد.

وي در توضيح بيشتر اين گفته خود اظهار داشت: بعضي از شخصيت‌ها فقط شخصيت‌هاي حقوقي‌اند و اگر شخصيت حقوقي را از آنها بگيري، چيز خاصي باقي نمي‌ماند. بر خلاف شخصيت‌هاي بزرگي چون حضرت امام (ره)، مقام معظم رهبري و آيت الله بهجت که حتي اگر شخصيت‌هاي حقوقي چون مرجعيت، رهبري و ... را از آنها بگيريم، باز هم في نفسه داراي شخصيت‌هاي والايي هستند.

پيام‌هاي آيت‌الله بهجت به مسئولان نظام

استاد حوزه علميه قم گفت: مرحله بعد پيام‌هاي ايشان به مسئولان نظام است. پيام آيت‌الله بهجت به مسئولان را نيز در سه محور عرض مي‌کنم. خدمت به مردم يکي از پيام‌هاي زندگي ايشان است. بسيار انسان خدومي بودند. گاهي وقت‌ها براي خيلي‌ها با اينکه آنها درخواستي نداشتند، پول مي‌فرستادند. بنده شنيدم قبل از انقلاب براي خيلي از خانواده‌هاي مبارزان که توسط ساواک دستگير شده بودند، بدون درخواست آنها پول مي‌فرستادند تا در زماني که بي سرپرست هستند، دچار مشکلات مالي نباشند. در بين راه اگر کسي از ايشان تقاضايي داشت، ولو تقاضاي مادي ايشان در همان جا جواب مثبت مي‌دادند.‌

وي افزود: آيت الله بهجت حل مشکلات مردم را يک فرصت مي‌دانست. اين براي مسئولان ما خيلي پيام دارد. مسئولان بايد از وجود آيت الله بهجت اين امور را ياد بگيرند که وقتي فردي با مشکلي به آنها مراجعه مي‌کند، اين را براي خود يک فرصت بدانند. بايد مشکل مردم را مشکل خودشان بدانند و در اين کار با خدا معامله کنند.

اين شاگرد آيت‌الله بهجت ادامه داد: پيام ديگر ايشان به مسئولان، آلوده نشدن به دنياست. در ايامي که ايشان مرجع بوده و به نوعي مسئول امور ديني مردم بودند، گاهي ميلياردها پول در طول يک ماه به دفتر ايشان مي‌آمد. ايشان از اين پول‌ها همان طور که در قبل عرض کردم حتي يک وسيله رفت و آمد معمولي هم براي خود تهيه نکرد. يا براي خانه خودش نيز که خانه‌اي با وضعيت بسيار پايين و با دو يا سه اتاق بسيار محدود بود، امکانات خاصي ايجاد نکرد.

وي گفت: تواضع و احترام به ديگران و مردم يکي ديگر از پيام هاي ايشان به مسئولان است. من خواهش مي‌کنم از مسئولان نظام جمهوري اسلامي که از رفتار آيت الله بهجت، تواضع و احترام به مردم و فروتني در برابر آنان را که ولي نعمت آنها هستند را ياد بگيرند.

پيام‌هاي آيت الله بهجت به جوانان

صالح‌نيا گفت: مرحله سوم پيام ايشان به جوانان است. پيام زندگي حضرت آيت الله بهجت به جوانان را نيز در سه بخش عرض مي‌کنم. جوانان عزيز اگر به زندگي امثال ايشان دقت کنند، مي‌بينند که از نظر آقاي بهجت رشد روحي اساسي‌ترين کار براي يک جوان بود. ايشان هم در جواني خودشان به دنبال رشد روحي بودند و نتايج بسيار خوبي گرفته بودند و هم تا اين اواخر مواظب بودند تا رشد روحي داشته باشند. شرکت ايشان در درس‌هاي مرحوم ميرزا علي آقاي قاضي که واقعا استاد برجسته کم نظيري در سير و سلوک بودند، خيلي موثر بود. جوانان حتما بايد استاد داشته باشند. بنده از جوانان و دانشجويان و طلبه‌ها خواهش مي‌کنم که حتما استاد اخلاق و تربيت و استاد سير و سلوک داشته باشند. انسان بدون استاد نمي‌تواند موفق باشد و به جايي برسد. لذا جوانان دانشجو و طلبه‌اي که استاد ندارند، نبايد اميد رشد معنوي و روحي خاصي را داشته باشند.

پژوهشگر حوزه علميه گفت: پيام ديگري که زندگي ايشان براي جوانان داشت نظم و برنامه ريزي بود. ايشان بسيار انسان منظمي بودند. علي رغم اينکه ما در اين اواخر ايشان را درک کرديم که حدود 80 -90 سال داشتند، اما بسيار با برنامه ريزي عمل مي‌کردند. اگر انسان ايشان را نمي‌شناخت، برنامه ريزي ايشان به گونه‌اي بود که اين طور به نظر مي‌آمد که ايشان بايد بسيار جوان‌تر باشند.

وي ادامه داد: نمازها و درس‌ها و زيارت هر روزه ايشان به حرم مطهر حضرت معصومه (سلام الله عليها)، همه طي برنامه ريزي دقيقي بود. ايشان نظم عجيبي در کردار و گفتار داشتند. کسي نمي‌توانست از ايشان حرف اضافي بشنود، چون ايشان دائم الذکر بودند. اصلا نمي‌گذاشتند زبانشان بيکار باشد و هميشه در حال ذکر بودند. در ابتداي جلسه درسشان آياتي از قرآن را مي‌خواندند. از خانه که خارج مي‌شدند شروع به خواندن چهار قل معروف که مورد سفارش است، مي‌کردند. ما مي‌ديديم در بين وقت‌هايي که بيکارند، مثلا وقتي شاگردان هنوز جمع نشده‌اند، ايشان زيارت عاشورا مي‌خواندند و لعن‌ها و سلام‌ها را مي‌گفتند. معلوم بود که ايشان هر روز زيارت عاشورا را با صد لعن و صد سلام مي‌خواند. همه اينها ممکن نيست مگر با نظم و برنامه ريزي .

صالح‌نيا افزود: پيام بعدي ايشان به جوانان، تلاشگري و خستگي ناپذيري بود. ايشان علي‌رغم کهولت سن واقعا خستگي ناپذير بودند. اصلا نمي‌شد در چهره ايشان و يا طرز رفتارشان خستگي ديد. البته کهولت سن، آثار خودش را بر فرد مي‌گذارد ولي ما به تناسب سن ايشان مي‌ديديم که بسيار آدم سرزنده و سرحالي هستند.

روش ساده تربيتي آيت الله بهجت، مبتني بر دو جمله

اين شاگرد آيت الله بهجت گفت: روش تربيتي ايشان، روش ويژه اي بود. برخلاف خيلي از روش‌هاي تربيتي که بسيار پيچيده است و جوانها نمي‌توانند به آن نزديک شوند، ايشان روش بسيار ساده‌اي داشتند که مبتني بر دو جمله بود. اينکه «فرد بايد به آنچه که مي‌داند عمل کند و در آنچه که نمي‌داند، احتياط کند» اين دستور کلي و جامع و بسيار موثر در سير و سلوک است.

صالح‌نيا گفت: اگر جواني مقيد به چنين دستوري باشد، روز به روز پيشرفت خواهد کرد. در عرصه مادي و معنوي ترقي خواهد کرد. ايشان روي اين جمله تأکيد داشت و مشکلات را از اين مي‌دانست که ما به دانسته‌هايمان عمل نمي‌کنيم. ايشان مي‌فرمود که «واضحات زير پاست». مثل اينکه همه مي‌دانند نماز اول وقت و نماز جماعت چقدر خوب است، غيبت و بد زباني چقدر بد است، ولي رعايت نمي‌کنند. لذا آيت الله بهجت در روش تربيتي خود در عين سادگي بسيار موثر بود. من خيلي تأکيد دارم اگر کسي دنبال رشد است، بايد به اين روش توجه جدي داشته باشد.

جواهر کلام آيت‌الله بهجت از جواهر الکلام

استاد حوزه علميه قم گفت: روش علمي ايشان، يک روش خاصي بود. ايشان اعتقاد زيادي به فقه جواهري داشتند. همان طور که حضرت امام (ره) اعتقاد عجيبي به فقه سنتي و جواهري داشتند، آيت الله بهجت هم همين طور بودند. ايشان کتاب جواهر الکلام مرحوم محمد حسن نجفي را که واقعا جزء افتخارات فقهي شيعه است، متن اصلي خودشان قرار داده بودند. در عين حال در اين کتاب هم آزاد انديشي داشتند. يعني خيلي وقت‌ها نقدهايي را به مرحوم صاحب جواهر وارد مي‌کردند که ما جاهاي ديگر نديده بوديم. لذا روش علمي ايشان مبتني بر اعتماد بالايي به جواهر بود و در عين حال به آزاد انديشي نيز اهميت مي‌دادند.

آيت الله بهجت به کوچکترين چيزي که مربوط به آخرت مي‌شد، توجه داشتند

حجت‌الاسلام صالح‌نيا در پايان گفت: ايشان منش عملي و رفتاري زيبايي داشتند. در عين اينکه به جاذبه‌هاي دنيوي هيچ توجهي نداشتند، به همه چيز که مربوط به آخرت و خدمت به مردم بود توجه داشتند. ايشان با اينکه به داشتن ماشين و خانه و ... تا آخر عمرشان هيچ توجهي نکردند، اگر بيرون مي‌آمدند و مي‌ديدند بچه‌اي سوال دارد به آن بچه توجه داشتند. اگر پير زني در مسير ايشان قرار مي‌گرفت و پولي مي‌خواست، توجه مي‌کردند. به همه توجه داشته و احترام همه را حفظ مي‌کردند. به ما که کوچکترين شاگرد ايشان بوديم، توجه مي‌کردند و سوالهايمان را پاسخ مي‌گفتند همانطور که به شاگرداني که 30-40 سال بود در درس ايشان حاضر مي‌شدند، توجه داشتند.

وي تأکيد کرد: ايشان واقعا يک نور پر بهجت و پر بها و پر جلوه بودند که در زندگي خيلي‌ها درخشيدند و به آن تغيير و جهت دادند.

غدير خم، قطعهاي از بهشت

سيدمرتضي ناصري کرهرودي از اراك معلم باز نشسته — Thu, 10 May 2012 22:51:00 GMT

غدير خم، قطعه‌اي از بهشت

سخن از غدير است، واقعه‌اي به وسعت تاريخ، كه خود تاريخ‌ساز است، غدير خلاصه و عصاره تمام نبوت و حاصل و نتيجه چندين سال تلاش و مجاهدت نبي‌مكرم اسلام(ص) درانجام رسالت خطير و عظيم است.

غديرخم، واژه‌اي آشنا ولي مظلوم و غريب تاريخ، واقعه‌اي كه زود فراموش شده و ناديده انگاشته شده غديرخم، مانند ده‌ها غدير ديگر است و مشابه آنها كه حاصل نزول بارش رحمت الهي است براي كام‌هاي تشنه در كوير تنهايي و هجرت. غدير خم ، برترين غديري است كه آب آن به زلالي و شفافيت آب حوض كوثر و زمزم است. افتخارغدير خم در ميزباني سال‌هاي سال از پنج درخت سرسبز دنيا ديده و كهنسال "سَمُر" است كه همواره در خاطراتي با آن‌ها در اشتراك است. ولي اين بار غديرخم ميزبان پنج انسان وارسته و كامل است به تعداد همان درختان سمر كه همنشين و سنگ صبور ساليان دراز اوست. امروز غدير خم به خود مي‌بالد و نسبت به هم‌قطاران خويش فخر مي‌فروشد چرا كه ميهماناني بس گرانبها و ارزشمند دارد.امروز درختان سمر نيز طناز و با جنباندن شاخ و برگ شادمان و مسرورند. چرا كه در اين بيابان سكوت و برهوت، سايباني براي برترين مخلوقات آفرينش شده و سايه‌سارشان بسان چتري بر سر پنج تن آل‌عبا قرارگرفته است. راستي چه افتخار و سعادتي و حق دارند كه همنوا با بادهاي خشك كويري رقصان باشند. آري غديرخم از امروز پر آوازه مي‌شود شهره خاص و عام، قطعه‌اي از بهشت، بالاترين و برترين مكان، آن جايي كه ديگر پيامبران و اولياء نيز به‌خاطر بودن در چنين جايگاهي رشك ‌برده و افسوس مي‌خورند. غدير، آخرين نقطه براي انسجام و اتحاد و با هم بودن حاجيان است و پس از اين جا هر كه به سويي روان خواهد شد. پس چه بهتر و مناسب كه اين مكان به عنوان نقطه وصل همگان در طول تاريخ اسلام تلقي گردد. و هر سال با گردآمدن همه طوايف و قبايل در اين مكان و يادآوري ثقل بيان ابلاغ رسالت نبي‌مكرم اسلام در آخرين سفر حج، آخرين كلام وحي كه از زبان مبارك حضرت ايشان بيان شده است با يادآوري هرساله به فراموشي سپرده نشود.

غديرخم، تنها يك توقفگاه نيست، توقفي است براي نشان حركتي درست و صحيح و بدون انحراف و زاويه. در اين توقفگاه‌، همه بايد مهيا براي حركتي پرشتاب در مسيري سلامت و حق، حضور داشته باشند. چه آنانكه كه تند رفته‌اند و از رسول گرامي اسلام در اين راه (ص) پيش‌افتاده‌اند و چه آنهايي كه حركتي كُند داشته و از آن حضرت عقب‌ مانده‌اند. همه بايد دوش به دوش پيامبر باشند. همه بايد يك‌صدا را كه برترين صوت تاريخ اسلام شده و ماناترين، رساترين و بليغ‌ترين پيام‌ها را در خويش جاي داده بايد بشنوند. در اين شنيدن و ابلاغ كمال رسالت نبايد با چندصدايي و در چند بار صورت گيرد. در ابلاغ نيز بايد وحدت باشد همچنانكه در اجتماع مردم نيز وحدت در عين كثرت صورت گرفته است. و طوايف و قبايل مختلف حجاج مكي، مدني، يمني، و... در اين اجتماع وحدت آفرين حضور پيدا نموده‌اند. چه اجتماع باشكوهي و چه جمع بي‌نظيري، يكصد و بيست هزار سر با چشماني منتظر و گوش‌هايي آماده شنيدن و ... در اين ميان، غير از آدميان نيز اين اجتماع و ابلاغ رسالت را به نظاره نشسته‌اند تا شايد فرداي تاريخ اگر آدميان دچار نسيان و فراموشي شوند، آنان گواهان صادقي خواهند بود و شهادتشان بر صدق اين واقعه در قيامت گواهي‌است توأم با تأكيد بر صحت و درستي اين پيام، امروز نه تنها درختان سمر به عنوان شاهدان زميني در اين جمع حاضرند، ميليون‌ها ستاره نيز از ميان آسمان شفاف و روشن كوير نظاره‌گر اين واقعه‌اند. خورشيد در رضايت از اين حادثه عظيم لبخندزنان با تشعشع انوار خويش مي‌نگرد.

آري جمعيت آماده ‌استماع سخنان پيامبر خدا در آخرين سفر تاريخي‌است، بايد پيام الهي را گفت بيش از اين نبايد صبر و تعلل كرد. اگر گفته نشود زحمات پيامبر به هدر خواهد رفت و رسالت ايشان به اكمال نخواهد رسيد. ياران با وفا وخاص پيامبر(ص) كه تاريخ بر ايستادگي آنان بر پيمان و عهدي كه با آن حضرت بسته بودند به درستي گواهي مي‌دهد، همواره برگِرد شمع نبوت همچون پروانه حلقه زده و. مأمور مهياي جايگاه خطابه پيامبر شدند. عمار،ابوذر، سلمان، مقداد. امروز نه تنها پيامبر بلكه تاريخ و حتي غدير خم هم به حضور چنين اصحابي در اين جمع افتخار مي‌كند. سنگ‌ها، روانداز‌ها و كجاوه‌ها و ... در ميان درختان سمر و زير سايه ‌آنها منبري به بلنداي قامت پيامبر برافراختند. اين منبر بايد طوري بر پا مي‌شد تا همگان و اين خيل جمعيت آن را به وضوح مي‌ديدند تا بدون واسطه، صدق و صحت ابلاغ حضرت را شخصاً شاهد باشند تا در آيند دچار شك و ترديد نشوند. همه چيز آماده شد تا ابلاغ وحي در آخرين خطابه رسمي ايشان در آخرين سفر در حجه الوداع، نه تنها به گوش جسم بلكه به جان و دل اجتماع كنندگان، رسانيده شود. پيامبراسلام (ص) بر بالاي منبر رفتند و حضرت علي (ع) را نيز به بالاي منبر فراخواند و ايشان در طرف راست آن حضرت ايستادند. آن حضرت، نخست به حمد و ثناي الهي پرداختند و بعد از آن فرمودند: بايد فرمان مهمي در باره علي بن ابيطالب (ع) را ابلاغ كنم، و اگراين پيام را نرسانم رسالت الهي را انجام نداده و نبوت من كامل نمي‌شود. ايشان سپس فرمودند خداوند به من چنين وحي نموده است: « يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ؛(1) ترجمه: اى پيغمبر! برسان و ابلاغ كن به مردم آنچه را كه از جانب پروردگارت به تو نازل شده است! و اگر نرسانى، رسالت پروردگارت را نرسانده‏اى! و خداوند تو را از مردم حفظ مى‏كند، و خداوند كافران را هدايت نمى‏كند!»

پس از آن، فرمان موكد خداوند را در باره اعلام ولايت حضرت علي (ع) با صراحت هر چه تمامتر اعلام كردند و فرمودند: «جبرئيل سه مرتبه بر من نازل شد و از طرف خداوند مرا مأمور كرد كه در اين محل اجتماع بپا خيزم و بر هر سفيد و سياهي اعلام كنم كه علي‌بن ابي‌طالب برادرِ من و وصي من و جانشين من بر امتم و امام بعد از من است. نسبت او به من همانند نسبت هارون به موسي است جز اينكه پيامبري بعد از من نيست و او صاحب اختيار شما بعد از خدا و رسولش است»(2)

خداوند در اين مورد آيه‌اي از كتابش را بر من نازل كرده‌است كه فرمود: «إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَوهَ وَهُمْ رَاكِعُونَ؛(3) ترجمه: ولىّ و سرپرست شما تنها خدا و رسول اوست و كسانى كه ايمان آورده‏اند همانها كه نماز را برپا مى‏دارند و در حال ركوع زكات مى‏دهند.»

آري، اين چنين است شرح واقعه‌ي غدير خم، داستان راستان قطعه‌اي از بهشت.

1- قرآن كريم، سوره مائده، آيه 67.

2 - انصاري محمد باقر، گزارش لحظه به لحظه از واقعه غدير، ص24.

3 - قرآن كريم، سوره مائده، آيه 55.

شيعه خالص وواقعي كيست؟

سيدمرتضي ناصري کرهرودي از اراك معلم باز نشسته — Mon, 05 Mar 2012 18:42:00 GMT

شيعه خالص وواقعي كيست؟

شيعه اي كه بسيار خوشحال به نظر مي رسيد، به محضر امام جواد(عليه السلام) آمد؛ حضرت به او فرمودند: چرا اين گونه تو را شادمان مي نگرم؟

شيعه عرض كرد: اي پسر رسول خدا! از پدرت شنيدم مي فرمود: سزاوارترين روز براي شادي كردن، آن روزيست كه خداوند به انسان توفيق نيكي كردن و انفاق نمودن به برادران ديني اش را دهد و من امروز به ده نفر از برادران ديني ام كه فقير و عيالمند بودند مقداري پول و خوار و بار دادم؛ از اين رو خوشحال هستم..

امام جواد(عليه السلام) فرمودند: سوگند به جانم، سزاوار است كه تو خوشحال باشي، اگر عمل نيك خود را حبط و پوچ نساخته باشي و يا بعداً حبط و پوچ نكني!

شيعه عرض كرد: با اينكه من از شيعيان خالص شما هستم، چگونه عمل نيكم را حبط و پوچ مي كنم؟

امام جواد(عليه السلام) فرمودند: با همين سخني كه گفتي، كارهاي نيك و انفاقهاي خود را حبط و پوچ نمودي(ادعاي شيعه خالص بودن، كار ساده اي نيست)

شيعه دوباره عرض كرد: بيشتر توضيح بدهيد..

امام جواد(عليه السلام) هم فرمودند: اين آيه را بخوان:

يا ايهاالذين آمنوا لاتبطلوا صدقاتكم بالمن والاذي : اي كساني كه ايمان آورده ايد، بخششهاي خود را با منت و آزار، باطل نسازيد(سوره بقره – آيه 264)

شيعه عرض كرد: من به آن افراديكه صدقه دادم، منت نگذاشتم و آنها را آزار ننمودم..

امام جواد(عليه السلام) فرمودند: خداوند فرموده اند:

لاتبطلوا صدقاتكم بالمن و الاذي(بخششهاي خود را با منت و آزار، باطل و پوچ نسازيد)

نفرموده تنها منت و آزار بر آنانكه مي بخشيد، بلكه خواه منت و آزار بر آنان باشد يا ديگران..

آيا به نظر تو آزار به بخشش گيرندگان شديدتر است، يا آزار به فرشتگان مراقب اعمال تو و يا آزار به ما؟

شيعه عرض كرد: آزار به فرشتگان و آزار به شما، شديدتر است..

امام جواد(عليه السلام) فرمودند: تو فرشتگان و مرا آزار دادي و بخشش خود را باطل نمودي..

شيعه عرض كرد: چرا باطل كردم؟ و چگونه شما را آزار دادم؟

امام جواد(عليه السلام) فرمودند: اين كه گفتي: چگونه باطل نمودم با اينكه من از شيعيان خالص شما هستم؟ همين ادعاي بزرگ، ما را آزار داد..

سپس فرمودند: واي بر تو! آيا مي داني شيعه خالص ما كيست؟ شيعه خالص ما حزبيل! مؤمن آل فرعون، و حبيب نجار صاحب يس و سلمان و ابوذر و مقداد و عمارهستند..

تو خود را در صف اين افراد برجسته قرار دادي و با اين ادعا فرشتگان و ما را آزردي..

آن شيعه به گناه و تقصير خود اعتراف كرد و استغفار و توبه نمود و عرض كرد: اگر نگويم شيعه خالص شما هستم پس چه بگويم؟

امام جواد(عليه السلام) فرمودند: بگو من از دوستان شما هستم، دوستان شما را دوست دارم و دشمنان شما را دشمن دارم..

او چنين گفت و از گفته قبليش استغفار كرد، سپس امام جواد(عليه السلام) فرمودند: اكنون پاداش بخششهاي تو، به تو بازگشت و حبط و بطان آنها برطرف گرديد..

منبع : بحارالانوار/ جلد 68/ صفحه 159

اللهم صلي علي محمد وآل محمد وعجل فرجهم

دلائل إمامت اميرالمؤمنين عليه السّلام

سيدمرتضي ناصري کرهرودي از اراك معلم باز نشسته — Mon, 05 Mar 2012 18:42:00 GMT

اثبات إمامت اميرالمؤمنين عليه السّلام

حديث ثقلين
بحثي كه در پيش داريم در ارتباط با «حديث ثقلين» است، حديث شريفي كه اگر بدان عمل مي شد و نيز اگر تطبيق بر مصاديق صحيحش مي گرديد چنين اختلافي خانمانسوز امّت مسلمان را فرا نمي گرفت.
نداي وحدت ندائي الهي است، و نداي اختلاف از شيطان است، خداوند متعال مي فرمايد: (يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَأَنْتُم مُسْلِمُونَ* وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِيعاً وَلاَ تَفَرَّقُوا وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَاناً)(1): اي مؤمنان، بپرهيزيد خدا را آنچنان كه سزاوار است پرهيز كردن از او، و البتّه از دنيا بيرون نرويد جز در حاليكه مسلمان باشيد، و همگي به «ريسمان خدا» جنگ زنيد و پراكنده نشويد، و به ياد آوريد نعمت خدا را بر خودتان آنگاه كه با هم دشمن بوديد، پس خداوند ميان دلهاي شما اُلفت و يگانگي قرار داد و به سبب نعمت پروردگار برادر گرديد.
«ريسمان خدا» يعني: حقيقتي كه بندگان بوسيله آن با خداوند متعال ارتباط پيدا مي كنند و راه او را مي پيمايند. و از اين آيات استفاده مي شود كه: يگانه طريق ايجاد وحدت، چنگ زدن همگان است به «ريسمان خدا»، و در احاديث بسياري كه صحّت آنها مورد اتّفاق فريقين است، رسول خدا صلّي الله عليه وآله وسلّم فرموده اند: «ريسمان الهي» كه مؤمنين بايستي به آن چنگ زنند، يكي كتاب خداوند متعال، و ديگري خاندان نبوّت عليهم السّلام است، و اين دو، وسيله هدايت و مانع از ضلالت بوده و تا روز قيامت از هم جدايي ندارند.
و البتّه زيان اختلاف در آخرت هويدا گشته، و جبران پذير نيز نخواهد بود، و در حديثِ اِخبار رسول خدا صلّي الله عليه وآله وسلّم به هفتاد و سه فرقه شدن امّت، و جهنّمي بودن هفتاد و دو فرقه(2)، آن زيان بيان گرديده است.
و قرآن كريم، راه وحدت و طريق وصول به آن را در صورت وقوع اختلاف بيان فرموده است: (قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَي كَلِمَة سَوَاء بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلاَّ نَعْبُدَ إِلاَّ اللهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضاً أَرْبَاباً مِنْ دُونِ اللهِ فَإِن تَوَلَّوا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ)(3): (اي پيامبر) بگو: اي اهل كتاب، بياييد سوي كلمه اي كه ميان ما و شما يكسان است كه نپرستيم جز خداي را و چيزي را شريك او قرار ندهيم، و برخي از ما جز خدا را ارباب نگيريم، پس اگر رو گردانيدند بگوييد: گواه باشيد كه ما مسلمان هستيم.
روي سخن در اين آيه كريمه با «اهل كتاب» است كه خود را موحّد و پيرو پيامبران مي دانند.
و خلاصه سخن آنست كه: رسول خدا صلّي الله عليه وآله وسلّم به فرمان خداوند متعال به آنان مي فرمايد: براي اختلافاتي كه در بين است دشمني نكنيد، بياييد در موارد توافق كه خداپرستي و ترك شرك و ترك اطاعت از غير خداوند متعال است با هم تفاهم كنيم و آن را مورد عمل قرار دهيم تا بتوانيم با منطق صحيح، موارد اختلاف را حلّ كرده، حقّ را معلوم نمائيم، پس اگر نپذيرفتند، به آنان بگوئيد: ما مسلمان هستيم، يعني: ما تسليم فرمان خدا هستيم، و در خداپرستي و توحيد راست مي گوييم، نه شما، زيرا حقّ جو و خداپرست در جهت خداپرستي با ديگر خداپرستان يگانگي مي كند و دشمني و مخالفت نمي نمايد، و در جهت مورد اختلاف نيز تفاهم مي نمايد و حقّ را در ميان اختلاف كنندگان روشن مي كند.
پس راه ايجاد وحدت (طبق تعليم قرآن كريم) آنست كه: اختلاف كنندگان (اگر راست مي گويند و قصد توافق و اتّحاد دارند) در آنچه توافق دارند معترف بوده و كتمان نكنند و آن را مسكوت نگذارند، و در آنچه اختلاف دارند تعصّب را رها نموده، حقّ جو باشند، و دانايان هر قومي با يكديگر تماس گرفته و بدون مداخله نادانان و آشوب طلبان مراجعات داشته باشند، و با منطق استدلال صحيح، حقّ جويانه و منصفانه، حقّ را در ميان آراء و نظريّات گوناگون روشن نمايند تا بندگان خدا از زيان اختلاف در امان باشند.
و البتّه اگر در موارد وحدت و توافق، سهل انگاري شود، و چيزي كه اختلاف كنندگان آن را حقّ مي دانند، ترك نمايند، و براي احياء و ترويج آن قيام و اقدام ننمايد و در اختلافات با هم دشمني و ستيزگي داشته باشند، نشانه آنست كه حقّ جو نيستند، بلكه گرفتار بلاي تعصّب مي باشند.
و در امّت اسلام در زمانهاي گذشته و اكنون، بسياري از چيزها كه مورد توافق همگان است متروك مانده، و در پس پرده فراموشي نهان گشته، و چنان مشاهده مي شود كه آنها را از دين محسوب نمي دارند.
و اين راه صحيح ايحاد وحدت ديني است كه خداوند كريم در كتاب مجيدش به بندگان تعليم داده است.
و «حديث ثقلين» يكي از بهترين دلائل مورد اتّفاق فريقين است كه مي توان با چنگ زدن به مضامين نورانيش، و رها ساختن پرده هاي اوهام و تعصّب، راه پرمخاطره اختلاف در دين را مسدود نمود، زيرا همچنانكه خواهد آمد سند اين حديث شريف قابل تشكيك نبوده (كما اينكه صحّت سند و حتّي تواتر عند الفريقين نسبت به ادلّه اي كه شيعه در اثبات مدّعايش بدان تمسّك مي جويد، در سرتاسر مباحث اثبات خلافت و جانشيني بلافصل اميرالمؤمنين عليه السّلام موجود است)، و دلالت آن نيز واضح و روشن است.
قبل از ورود در بحث، يكي دو لفظ از الفاظ «حديث ثقلين» را مذكور مي داريم:
ترمذي در كتاب «صحيحش» به سند خودش از جابر بن عبدالله انصاري نقل مي كند كه: رسول خدا صلّي الله عليه وآله وسلّم فرمودند: «يا أيُّهَا النَّاسُ، إنّي تَرَكْتُ فِيكُمْ ما إنْ أَخَذْتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلُّوا: كِتابَ اللهِ وَعِتْرَتِي أهْلَبَيْتِي»(4): اي مردم، من در ميان شما چيزي گذاشتم كه اگر تمسّك به آن جوئيد هرگز گمراه نخواهيد شد: قرآن و عترت من كه خاندان نبوّت هستند.
و نيز ترمذي در «صحيحش» از زيد بن ارقم چنين نقل مي كند كه زيد گفت: رسول خدا صلّي الله عليه وآله وسلّم فرمودند: «إنِّي تارِكٌ فِيكُمْ ما إنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلُّوا بَعْدي، أَحَدُهُما أَعْظَمُ مِنَ الآخَرِ: كِتابُ اللهِ حَبْلٌ مَمْدُودٌ مِنَ السَّماءِ إلَي الأرْضِ، وَعِتْرَتِي أهْلُبَيْتِي، وَلَنْ يَفْتَرِقَا حَتّي يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ، فَانْظُرُوا كَيْفَ تَخْلُفُوني فِيهِما»(5): بدرستي كه من بجا مي گذارم در بين شما چيزي كه اگر بدان چنگ بزنيد بعد از من هرگز گمراه نخواهيد شد، يكي از آن دو از ديگري باعظمت تر است، كتاب خدا كه ريسماني متّصل از آسمان به زمين است، و خاندان نبوّت، و اين دو هرگز از يكديگر جدا نمي شوند تا سر حوض كوثر بر من وارد شوند، پس دقّت نمائيد كه بعد از من در حقّ آن دو چگونه رفتار خواهيد داشت.
اين بود دو لفظ از الفاظ اين حديث شريف از دو نفر صحابي از كتاب «صحيح ترمذي».
بحث ما درباره «حديث ثقلين» در چهار جهت است:
جهت اوّل: تحقيق در الفاظ حديث شريف.
جهت دوّم: تحقيق در راويان حديث شريف.
جهت سوّم: تحقيق در دلالت حديث شريف.
جهت چهارم: اشكالات خصم بر حديث شريف ثقلين.

(1) سوره آل عمران: 3/102 و103.
(2) كنز العمّال: ج11/114 حديث 30834 تا 30838، سبل الهدي والرّشاد: ج10/159، سنن ابن ماجه: حديث 175 و3993، مسند احمد: ج3/120 و145.
(3) سوره آل عمران: 3/64.
(4) صحيح ترمذي: ج5/662، حديث 3786 ـ چاپ دار احياء التّراث العربي ـ بيروت.
(5) صحيح ترمذي: ج5/663، حديث 3788.

اللهم صلي علي محمد وآل محمد وعجل فرجهم

چگونه خود را در مقابل وسوسه هاي شيطاني حفظ كنيم؟

سيدمرتضي ناصري کرهرودي از اراك معلم باز نشسته — Mon, 05 Mar 2012 18:42:00 GMT

چگونه خود را در مقابل وسوسه هاي شيطاني حفظ كنيم؟

هر کس در هر مرحله اي از ايمان و در هر سن و سال گاه گرفتار وسوسه هاي شيطاني مي گردد . گاه در خود احساس مي کند که نيروي محرک شديدي در درون جانش آشکار شده و او را به سوي گناه دعوت مي کند . وسوسه ها و تحريک ها مسلماً در سنين جواني بيش تر است .تنها راه نجات از آلودکي ها در چنين شرايط سختي ،فراهم ساختن سرمايه تقوا است.(1)
خداوند در قرآن کريم مي فرمايد: إِنَّ الَّذينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُون‏؛(2)
پرهيزکاران هنگامي که گرفتار وسوس هاي شيطان مي شوند، به ياد خدا و پاداش و کيفر او مي افتند و در پر تو ياد او حق را مي بينند و بينا مي گردند.
وسوسه هاي نفس و شيطان همانند ميکروب هاي بيماري زا هستند که در همه وجود دارند، ولي در بنيه ها و جسم هاي ضعيف مي توانند فعاليت کنند. اما آن هايي که جسم سالم و نيرومند و قوي دارند ،بر ميکروب ها غلبه مي کنند و اين در حالي است که گنهکاران برادران شيطان و در دام او گرفتارند. (3)
براي رويارويي با وسوسه‌هاي شيطاني، ابتدا بايد دشمن و راه‌هاي نفوذ او را شناخت . وي را مهار کرد و سپس او را به عقب راند و در گام‏هاي نهايي به اسارت کشيد.
همچنين بايد از محيط آلوده و همنشين بد دوري جست ،زيرا اين دو، جز عوامل و راه نفوذ شيطان ،به درون انسان هستند،و براي گمراهي انسان نقش بسزايي دارند.
با توجه به اين مقدمه راه هاي مبارزه با وساوس شيطاني عبارتند از:
1- نگهباني و مراقبت:
شيطان با جان ما سر و کار دارد. از اين رو بايد از آن حراست کنيم. راه‌هاي مراقبت عبارتند از:
أ) تقوا پيشگي:
قرآن مجيد تقوا را لباسي بر اندام جان آدمي مي‌داند که آن را به خوبي مي‌پوشاند و حفظ مي‌کند: «لباس التّقوي ذلک خير؛(4) بهترين جامه، تقوا است».
امام علي عليه السلام تقوا را دژي نفوذ ناپذير مي‌داند که رخنه‏اي در آن ممکن نيست.(5)
ب) کنترل اعضا و جوارح:
زبان، چشم، گوش، فکر و همة اعضا و جوارح، درهاي ورودي به قلب‌اند. پس بايد اين ها را کنترل کرد.
ج) محاسبه:
بعد از کنترل نوبت به محاسبه مي‌رسد، يعني براي جبران ضعف‏ها و برنامه‌ريزي براي آينده ارزيابي لازم است.
2- واکنش مناسب:
در برابر هر وسوسه‏اي بايد واکنش مناسب صورت گيرد.
پيامبر اکرم(ص) مي‌فرمايد: «دشمنان تو از جن، ابليس و سپاهيان او است. پس اگر نزد تو آمد و گفت: فرزندت مُرد، به خود بگو: زندگان براي مردن آفريده شده‏اند. اگر آمد و گفت: مال تو از دست رفت، بگو: ستايش خداي را که مي‌دهد و مي‌گيرد و زکات را از من برد. اگر آمد و گفت: مردم به تو ستم مي‌کنند، ولي تو ستم نمي‌کني بگو: روز قيامت آنان که ستم کردند گرفتارند. اگر آمد و گفت: چه قدر نيکي مي‌کني، بگو: گناهان من بيش از نيکي‏هاي من است. اگر آمد و گفت: چه قدر نماز مي‌گزاري بگو: غفلت من از نمازهايم بيش تر است. اگر آمد و گفت: چه قدر بخشش مي‌کني، بگو آن قدر که مي‌گيرم، از آن چه مي‌بخشم زيادتر است. اگر گفت: چه قدر به تو ستم مي‌کنند بگو: من بيش تر ستم کرده‏ام. اگر گفت: چه قدر براي خدا کار مي‌کني، بگو: چه بسيار معصيت‏ها کرده‏ام».(6)
3- استعاذه:
در برابر هجوم وسوسه‏هاي شيطان، لازم است به پناهگاهي مطمئن پناه ببريد و آن توجه به خدا و ياد او است. قرآن مجيد مي‌فرمايد: «اگر از شيطان وسوسه‏اي به تو رسد، به خدا پناه ببر که او شنواي دانا است».(7)
4- مجهز شدن به تجهيزات:
در برابر تهاجم وسيع شيطان، بايد در ميدان کارزار، همواره مسلح باشيم. برخي از تجهيزات در حديث پيامبر اکرم(ص) مطرح شده است. حضرت مي‌فرمايد: «آيا شما را آگاه کنم بر کاري که اگر انجام داديد، شيطان از شما فاصله مي‌گيرد، به اندازة فاصله مشرق تا مغرب؟ گفتند: آري. فرمود: روزه صورت شيطان را سياه مي‌کند . صدقه، کمرش را مي‌شکند. دوستي براي خدا و کمک براي عمل صالح، پشت او را مي‌بُرد . استغفار، بند دلش را مي‌برد».(8)
5- آشنايي با دام‏هاي شيطان:
براي رهايي از وساوس شيطاني بايد مواظب دام‏هاي او بود. يکي از دام‏هاي خطرناک شيطاني، دوستي دنيا است.
امام علي عليه السلام مي‌فرمايد: «از دنيا حذر کن، زيرا دام شيطان و جايگاه فساد ايمان است».(9)
دام ديگر که از مهم‏ترين ابزار کار شيطان به شمار مي‌رود، هواپرستي است، زيرا تا پايگاهي درون انسان وجود نداشته باشد، شيطان قدرت بر وسوسه‌گري ندارد. شيطان خواسته‏هاي نفساني انسان را تأييد مي‌کند. قرآن مجيد مي‌فرمايد: «تو هرگز بر بندگان من تسلط نخواهي يافت ،مگر گمراهاني که از تو پيروي مي‌کنند».(10) بندة خدا تابع هوا و هوس نيست و خواست خدا را مقدّم مي‌دارد.
يکي ديگر از دام‏هاي شيطانبراي مردان ، زنان و غضب است. امام علي عليه السلام مي‌فرمايد:
«براي شيطان کمندي بزرگ‏تر از خشم و زنان نيست».(11) منظور از اين سخن، زير سؤال بردن شخصيت زن نيست، بلکه منظور آن است که از طريق اختلاط با زن و ارتباط نامشروع با وي، و جذابيتي که جنس مخالف دارد، شيطان مردم را مي‌فريبد، همان‌گونه که از طريق مال و زينت دنيا که ذاتاً بد نيستند، وارد مي‌شود. هم‌چنين خشم و غضب و تصميم‌ها از روي غضب که غالباً بر مردان مستولي مي‌شود.
برخي از امور ديگر نيز در مخالفت با وسوسه‏هاي شيطان مؤثر است:
1- انجام يک سري مستحبات ،مثلاً هميشه با وضو بودن و زبان را به ذکر، مخصوصاً «لا حول و لا قوة الاّ باللَّه العلي العظيم» عادت دادن. نيز خواندن قرآن در اوقات مختلف.
2- خود را از بيکاري، تنهايي و عوامل وسوسه‏انگيز دور نگه داشتن.
3- ذهن را همواره به امور ارزشمند متوجه ساختن و عادت دادن.
4- مطالعه و تفکر دربارة خدا و قيامت.
5- به طور منظم ،مثلاً هفتگي به زيارت اهل قبور رفتن و نسبت به عاقبت خود و احوال پس از مرگ انديشيدن.
6- شرکت کردن در مراسم ديني و فعاليت جدي در مسائل فرهنگي اجتماعي و نماز را با توجه و حال و عاشقانه و با حضور قلب خواندن.

پي‌نوشت‏ها:
1.آيت الله مکارم شيرازي ،تفسير نمونه ، ج 7 ، ص 66 ،دارالکتب الاسلامية،تهران،1374ش
2.اعراف(7) ،آيه201
3.تفسير نمونه ، ج 7 ، ص 67.
4. اعراف (7) آيه 26.
5. نهج البلاغه، صبحي صالح، خطبه 157.
6. شيخ عباس قمي،سفينة البحار، ج 1، ص 100.دارالاسوة،تهران،1422ق
7. اعراف ، آيه 200.
8.شيخ عباس قمي، سفينة البحار، ج 2، ص 64.دارالاسوة،تهران،1422ق
9. شرح آقا جمال الدين خوانساري بر غرر الحكم‏، ج 2، ص 279.دانشگاه تهران ،تهران 1366ش
10. حجر (15 ) آيه 42.
11. شرح آقا جمال الدين خوانساري بر غرر الحكم‏،ج 5 ،ص83.

اللهم صلي علي محمد وآل محمد وعجل فرجهم

اقسام انسان از ديدگاه علامه جعفري

سيدمرتضي ناصري کرهرودي از اراك معلم باز نشسته — Mon, 05 Mar 2012 18:42:00 GMT

انسان از ديدگاه علّامه محمد تقي جعفري رحمة الله عليه

اقسام انسان
1- گروهي تمام وجود خود را در مقابل خور و خواب و خشم و شهوت چند روزه از دست مي دهند . اينان چه مي خرند و چه مي فروشند ؟ اينان جان پاک و روح بي نهايت بزرگ مي فروشند،خوشگذراني و هوي و هوسهاي زودگذر مي خرند .

2-گروهي ديگر کالاهاي وجود را بر بازار طبيعت عرضه مي کنند ، مقداري تمايلات و آزادي در اشباع غرايز ، و مقداري هم علم و دانش و يا خدمت به انسانها در هنگام ميل و رغبت خود مي خرند . اين گروه تا اندازه اي سود برده اند و به نتيجه محدودي رسيده اند ، امّا آن چه را که از دست داده اند خيلي با ارزش تر از آن بوده است که به دست آورده اند .

3-دسته ي ديگر هم زندگي مي کنند و در اين ميدان معامله اندوه و غم مي خرند و جان مي فروشند گويي اينان کالايي غير از ناله وبدبيني در بازار زندگي چيزي نمي بينند . خسارت و بينوائي اينان همان مقدار است که براي گروه اول که تمام وجود خود را در مقابل خور و خواب و خشم و شهوت از دست مي دهند .
4-جمعي ديگر آگاهتر زندگي مي کنند ، آنان ارزش سرمايه اي را که در دوران زندگي در اختيارشان قرار گرفته است بيشتر از گروه هاي نامبرده درک کرده اند ، آنان دريافته اند که : نه خور و نه خواب و خشم و شهوت ، و نه يک مشت اصطلاحات محدود علمي ، و نه مقداري شناسايي پيچ و مهره هاي کارگاه هستي ، و نه مانند جغد خرابه نشين و ناله سر دادن ، هيچ يک از اين کالاها ارزش آن را ندارد که با روح انساني که کمال بي نهايت ، ثمر آنست مبادله نمايند ، اينان شناخت عمومي جهان و خدمت به زندگان را سزاوار خريد در مقابل از دست دادن نقدينه وجود خود احساس نموده اند . البته اينان خيلي آگاهتر از ديگران بوده اند .
5-من با اينکه به عظمت روحي اين گروه درود مي فرستم ، و آنان را به غرض اقصاي آفرينش نزديکتر مي بينم ، ولي با اين حال با صراحت مي گويم : اگر اينان از شناختن جهان بزرگ و از خدمت بر جانداران مخصوصاَ انسان هيچ گونه اصل محکمي را پشتيبان خود قرار نداده اند ، باز خسارت برده اند ، و آن چه که از دست داده اند خيلي با ارزشتر از آن بوده است که به دست آورده اند . پس آن کيست که در اين جايگاه سوداگري بهترين معامله را انجام مي دهد ؟ اينان کساني هستند که فقط و فقط محبت را کالاي معادل جان پاک خود ديده اند ، لحظه اي هيجان مهر و محبت را در روح خود با تمام جهان هستي معادل شمردند .1

منبع:نيايش حسين عليه السلام صفحات ( 82 -83 -84 ) - آيت الله علامه محمد تقي جعفري رحمة الله عليه

اللهم صلي علي محمد وآل محمد وعجل فرجهم

نيايش هاي دكتر شريعتي

سيدمرتضي ناصري کرهرودي از اراك معلم باز نشسته — Mon, 05 Mar 2012 18:35:00 GMT

دکتر علي شريعتي

…جهل و ناداني من و عصيان و گستاخي من، تو را باز نداشت از اينکه راهنمايي‌ام کني به سوي صراط قربتت و موفقم گرداني به آنچه رضا و خشنودي توست.
پس
هرگاه که تو را خواندم، پاسخم گفتي؛
هرچه از تو خواستم، عنايتم فرمودي؛
هرگاه اطاعتت کردم، قدرداني و تشکر کردي؛
و هر زمان که شکرت را بر جا آوردم، بر نعمتهايم افزودي؛
و اينها همه چيست؟
جز نعمت تمام و کمال و احسان بي‌پايان تو!؟
… من کدام يک از نعمت‌هاي تو را مي‌توانم بشمارم يا حتي به ياد آورم و به خاطر بسپارم؟
… خدايا! الطاف خفيه‌ات و مهرباني‌هاي پنهاني‌ات بيشتر و پيشتر از نعمتهاي آشکار توست.
…خدايا ! من را آزرمناک خويش قرار ده آن‌سان که انگار مي‌بينمت.
من را آنگونه حيامند کن که گويي حضور عزيزت را احساس مي‌کنم.
خدايا!
من را با تقواي خودت سعادتمند گردان
و با مرکب نافرماني‌ات به وادي شقاوت و بدبختي‌ام مکشان.
در قضايت خيرم را بخواه
و قدرت برکاتت را بر من فروريز تا آنجا که تأخير را در تعجيل‌هاي تو و تعجيل را در تأخيرهاي تو نپسندم.
آنچه را که پيش مي‌اندازي دلم هواي تاخيرش را نکند
و آنچه را که بازپس مي‌نهي من را به شکوه و گلايه نکشاند.
…پروردگار من!
… من را از هول و هراس‌هاي دنيا و غم و اندوه‌هاي آخرت، رهايي ببخش
و من را از شر آنان که در زمين ستم مي‌کنند در امان بدار.
…خدايا!
به که واگذارم مي‌کني؟
به سوي که مي‌فرستي‌ام؟
به سوي آشنايان و نزديکان؟ تا از من ببرند و روي بگردانند؛
يا به سوي غريبان و غريبه‌گان تا گره در ابرو بيافکنند و مرا از خويش برانند؟
يا به سوي آنان که ضعف مرا مي‌خواهند و خواري‌ام را طلب مي‌کنند؟
… من به سوي ديگران دست دراز کنم؟ در حالي که خداي من تويي و تويي کارساز و زمامدار من.
…اي توشه و توان سختي‌هايم!
اي همدم تنهايي‌هايم!
اي فريادرس غم‌ها و غصه‌هايم!
اي ولي نعمت‌هايم‌!
…اي پشت و پناهم در هجوم بي‌رحم مشکلات!
اي مونس و مأمن و ياورم در کنج عزلت و تنهايي و بي‌کسي! اي تنها اميد و پناهگاهم در محاصره اندوه و غربت و خستگي! اي کسي که هر چه دارم از توست و از کرامت بي‌انتهاي تو!
…تو پناهگاه مني؛
تو کهف مني؛
تو مأمن مني؛
وقتي که راه‌ها و مذهب‌ها با همه فراخي‌شان مرا به عجز مي‌کشانند و زمين با همه وسعتش، بر من تنگي مي‌کند، و…
…اگر نبود رحمت تو، بي‌ترديد من از هلاک‌شدگان بودم
و اگر نبود محبت تو، بي‌شک سقوط و نابودي تنها پيش‌روي من مي‌شد.
…اي زنده!
اي معناي حيات؛ زماني که هيچ زنده‌اي در وجود نبوده است.
…اي آنکه:
با خوبي و احسانش خود را به من نشان داد
و من با بدي‌ها و عصيانم، در مقابلش ظاهر شدم.
…اي آنکه:
در بيماري خواندمش و شفايم داد؛
در جهل خواندمش و شناختم عنايت کرد؛
در تنهايي صدايش کردم و جمعيتم بخشيد؛
در غربت طلبيدمش و به وطن بازم گرداند؛
در فقر خواستمش و غنايم بخشيد؛
…من آنم که بدي کردم من آنم که گناه کردم
من آنم که به بدي همت گماشتم
من آنم که در جهالت غوطه‌ور شدم
من آنم که غفلت کردم
من آنم که پيمان بستم و شکستم
من آنم که بدعهدي کردم …
و … اکنون بازگشته‌ام.
بازآمده‌ام با کوله‌باري از گناه و اقرار به گناه.
پس تو در گذر اي خداي من!
ببخش اي آنکه گناه بندگان به او زيان نمي‌رساند
اي آنکه از طاعت خلايق بي‌نياز است و با ياري و پشتيباني و رحمتش مردمان را به انجام کارهاي خوب توفيق مي‌دهد.
…معبود من!
اينک من پيش روي توأم و در ميان دست‌هاي تو.
آقاي من!
بال گسترده و پرشکسته و خوار و دلتنگ و حقير.
نه عذري دارم که بياورم نه تواني که ياري بطلبم،
نه ريسماني که بدان بياويزم
و نه دليل و برهاني که بدان متوسل شوم.
چه مي‌توانم بکنم؟ وقتي که اين کوله‌بار زشتي و گناه با من است!؟
انکار!؟
چگونه و از کجا ممکن است و چه نفعي دارد وقتي که همه اعضاء و جوارحم، به آنچه کرده‌ام گواهي مي‌دهند؟
…خداي من!
خواندمت، پاسخم گفتي؛
از تو خواستم، عطايم کردي؛
به سوي تو آمدم، آغوش رحمت گشودي؛
به تو تکيه کردم، نجاتم دادي؛
به تو پناه آوردم، کفايتم کردي؛
خدايا!
از خيمه‌گاه رحمتت بيرونمان نکن.
از آستان مهرت نوميدمان مساز.
آرزوها و انتظارهايمان را به حرمان مکشان.
از درگاه خويشت ما را مران.
…اي خداي مهربان!
بر من روزي حلالت را وسعت ببخش
و جسم و دينم را سلامت بدار
و خوف و وحشتم را به آرامش و امنيت مبدل کن
و از آتش جهنم رهايم ساز.
…خداي من!
اگر آنچه از تو خواسته‌ام، عنايت فرمايي، محروميت از غير از آن، زيان ندارد
و اگر عطا نکني هرچه عطا جز آن منفعت ندارد.
يا رب! يا رب! يا رب!
…خداي من!
اين منم و پستي و فرومايگي‌ام
و اين تويي با بزرگي و کرامتت
از من اين مي‌سزد و از تو آن …
…چگونه ممکن است به ورطه نوميدي بيفتم در حالي که تو مهربان و صميمي جوياي حال مني.
…خداي من!
تو چقدر با من مهرباني با اين جهالت عظيمي که من بدان مبتلايم!
تو چقدر درگذرنده و بخشنده‌اي با اين همه کار بد که من مي‌کنم و اين همه زشتي کردار که من دارم.
…خداي من!
تو چقدر به من نزديکي با اين همه فاصله‌اي که من از تو گرفته‌ام.
…تو که اين قدر دلسوز مني! …
…خدايا تو کي نبودي که بودنت دليل بخواهد؟
تو کي غايب بوده‌اي که حضورت نشانه بخواهد؟
تو کي پنهان بوده‌اي که ظهورت محتاج آيه باشد؟
…کور باد چشمي که تو را ناظر خويش نبيند.
کور باد نگاهي که ديده‌باني نگاه تو را درنيابد.
بسته باد پنجره‌اي که رو به آفتاب ظهور تو گشوده نشود.
و زيانکار باد سوداي بنده‌اي که از عشق تو نصيب ندارد.
…خداي من!
مرا از سيطره ذلتبار نفس نجات ده و پيش از آنکه خاک گور، بر اندامم بنشيند از شک و شرک، رهايي‌ام بخش.
…خداي من!
چگونه نااميد باشم، در حالي که تو اميد مني!
چگونه سستي بگيرم، چگونه خواري پذيرم که تو تکيه‌گاه مني!
اي آنکه با کمال زيبايي و نورانيت خويش، آنچنان تجلي کرده‌اي که عظمتت بر تمامي ما سايه افکنده….
يا رب! يا رب! يا رب!».

وحشي ترين « غرور» هاي پولادين و طوفاني ترين « عصيان » هاي آتشين ، در اوج صعو دش ، در آخرين نقطه جستنش ، فواره اي است که پس از گريختن از تنگناي تاريک جبر ، در جستجوي آرام يافتن ،به دعوت جاذبه اي ، سر فرود مي آورد تا خود را در دامان خويشاوندش محو کند و رها گشته از بند هر بيگانگي ، از حيرت دردناک رهايي در پيوند خويشاوندش رها گردد. - از دکتر علي شريعتي

حجت اله عرفانيان

سيدمرتضي ناصري کرهرودي از اراك معلم باز نشسته — Mon, 05 Mar 2012 18:31:00 GMT

حجت اله عرفانيان

جانشينه خاتم پيغمبران مولاء عليست کعبه هم گويد علي مولاي ماست چونکه در کعبه به دوش مصطفا اين مرتضاست اين شکاف کعبه ميگويد علي مولاي ماست جانشينه مصطفا اين مرتضاست خاتم ختم رسولان جانشينش حيدر است او وصي حق حق کوثر است جانم به فدايت يا حضرت مرتضا علي دست يدالهيت که چون قائم آل محمدي توحيد نام تو حيدر گذاشت بر گل روي تو حيدر صلوات راه حق راه عليست چونکه هم نام رسول مدني ست بي سبب نام تو را مشگل کشا ننهاده اند مظهر يکتا پرستي بخدا مشگل گشايي يا علي رمز باء بسم الله الرحمن رحيم رمز اسم اعظمي مولاء علي مير فتا سامي اعثنا عشر شرح دين حبل المتيني يا علي به ثناي اسم اعظم شده گوهر نمايان که نياورده طاقت ترکيد کعبه از هم به شکاف کعبه بنگر تو ببين روي حيدربه شکاف کعبه بنگر که زده به کعبه لنگر لنگر زمينو آسمان علي مولاست کعبه تا نام علي مولاء شنيد ناگهان از هم دريد کعبه تا نام علي مولاء شنيد با شکافش خنده زد فرق علي گوهري ز کعبه برخواست شده جانشينه خاتم شده ساقي کوثر شده هم وصي احمد که علي قسم محمد سايه پيغمبر ندارد هيچ ميداني چرا آفتابي چون علي در سايه پيغمبر است بي اذن علي قدم مز بر محراب هم زاده محرابو شهيد محراب عليسترنگو بوي عشق دارد مرتضا جانشينه خاتم پيغمبران مصطفا اين مرتضاست جانم به فدايت که صفدري خيبري حيدري هم حبل دين حبللمتيني يا علي مير فتا سامي اعثنا عشر شرح لوحو هم قلم هستي علي قسم بنام اعظم کبريا علي بي رياء تو جانشينه مصطفا هم مرتضايي يا علي ديدم به ابجد هر کجا که کبريا خورده قسم هم بنامت يا علي راه حق گويد به ابجد سروري سرور مشگل گشاء مولاء علي علي اي فرصت ناب محمد به کعبه پا نهادي دوش احمد فرصت به ابجد 26 وصيت هم 26 فرصت هم 26 قرني هم 26 ولايت اميرالمومنين ميباشد ولايت علي حسني فمن دخل حسني آمن من عذابي با هر تپشي که در دله آگاه است يک نغمه لا اله الا الله است تو حيدو نبوتو امامت هر سه در گفتن يک علي ولي الله است در روزه غدير خم نور حق پيدا شد وز جهازه اشتران منبري بر پا شد بگرفت محمد چو علي را سر دست سوگند به ذات حق که حق پيداشد حاتفي گفت ديدم من آن کتف نبي گرد خاتم با به شانه بود عليا" عليا" يا علي علي در کعبه چون آمد بدنيا شکاف کعبه ميگويد همين را مارو عقربو عنکبوت سياه کي بوود جانشينه رسوله خدا بارها گفت محمد که علي جانه منست هم بجانه عليو جانه محمد صلوات در نشستي که با احبا ء بود صحبت از ارزش تولي بود گفته شد ارزشه ولاي علي بي کمو کاست جانه حضرت زهراء بود اسوه تقواي و ايمانه ناب قائمه آل محمد ياور زهرا عليست چه مبارک سحري بودو چه فرخنده شبي ليله " القدر به کعبه وصي دوشه نبي علي در کعبه چون آمد بدنيا شکاف کعبه ميگويد همين را مارو عقربو عنکبوت سياه کي بوود جانشينه رسوله خدا خدا وند کعبه را مکعب آفريد تا نام مبارک و شريف خود با پنج تن آل عبا ء خانواده رسولخدا هر نام يک طرف کعبه باشد در زمينو آسمان نام آلله و محمد ناودانه طلاي کوثري روبروي شکاف کعبه برروي علي درب کعبه هم حسينو رو برويش حسن باشد شهيد ذرات قدم دوره علي پنج تنه آل عبا ميگردند در شاديو غم دوره علي ميگردندحجاج ندانسته و يا دانسته در طوف حرم عشق همه دوره علي ميگردند اين حجر نصب عهدش پاي توست عهد ميبندد که حاجي شيعه است

حجت اله عرفانيان

اي گوهر بهر ولا علي قسم به نور ولايتت يا علي قسم به چهره دلرباي قائم آل محمدي اي گوهر بهر ولا علي آئينه تمام نماي قائم آل محمدي حقا که تو داماد احمدي گنج نهان بارگه کبريا علي زير نگين توست همه ما سوا علي هفت آسمان به درت سجده ميبرند اي خاک پاي جا نمازت توتياي چشم عارفان علي اي نور جاودانه ارضو سماء علي حسنه خدا در آءينه ات جلوه ميکشد جلوه نماي مکتب شيعه مولاءعليست اي جلوه گاه نور جمال کبريا يا علي هم آئينه رسالتو هم آينه امامتي اقيانوس نبي بحر کرامتي هم آئينه خدا در قيامتي جانم به فدايت که بهر عنايتي روزه پيروزي به کعبه علي دوشه نبي روز ه محشر هم لواي حمد بر دوشه علي کيست در اين تصوير در آئينه احمد علي شب نشين عرش بوده پرده دار عالمي با نبي همراز سبحان الذي اسري علي پرده دار لو کشف مولا عليست پاک ميکرد اشک را تا سحر مولا علي غربت نيمه شب او که خشمش بود خود آئينه غمها علي صهر ابن عم وصي مصطفي حله پوش هل اتي يو انماست وارث گنجينه سر قضاء قابل تشريف قوله لافتي مولا عليست صاحب لاسيف بر ارباب معرفت دين خدا قابل تشريف قول لافتي مولا عليست در حرم همچون خليل الله گشته بت شکن آنکه پا دوش نبي بنهاده پا مولاء عليست آتشه عشقي که ابراهيم را بر گرفت کعبه را در هم شکست بتها به دوشه مصطفا بت شکن مثل احمد عشق زهرا ست علي شاهنشه سرير ولايت علي از انما ولي يکموالله برتر از عالم خداست نايبش تنها عليست وارث کل تمام انبياست دوست دارد خدا زيبا علي در باغ نبي باغبان چشمه کوثر سه قايتي شاهراه حق تو هستي در سلوک کاينات پرورده بدامن خود مصطفا عجب گلي در حرم گشتي به والله بت شکن دوش خاتم بوده چون پاي علي ناگهان در کعبه شد شوري به پاه کعبه را روشن نموده خاتم پاي علي رمز اسم اعظمي مولاء علي بت شکسته دوشه خاتم وارثش تنها عليست لا حول ولا قوه" الا بلله بر يدالله حيدر علي سرتر از کل تمام انبياء عشق خاتم وارثش مولاء علي جانشينه مصطفا اين مرتضاست رفت در کعبه به دوشه مصطفا اين مرتضا مولاء علي تا بداند عالمي سطان علي مرتضاست رمز خاتم نامت کبريايي بي ريايي با خدايي رمز عرش اعظمي مولاء علي خاتم پيغمبران نامش محمد مصطفاست جانشينه خاتم پيغمبران شير خدا مولاء عليست